Autor: Rita Monaldi, Francesco Sorti
Tytuł: Secretum
Liczba stron: 651
Wydawnictwo: Świat Książki
Druga część przygód dawnego
posługacza z gospody „Donzello” (obecnie Mistrza Ptasznika w willi Spada) oraz
opata i szpiega Atta Melaniego.
Bohater „Imprimatur” wiedzie
spokojne życie u boku ukochanej żony Cloridii, z którą ma dwie córeczki, wykonując
drobne prace w willi Spada. Trwają przygotowania do wesela Marii Pulcherii
Rocci i Clemente Spady, gdy nagle, po siedemnastu latach, Atto Melani ponownie
przybywa do Rzymu. Obiecując dawnemu przyjacielowi sowite wynagrodzenie i
bogaty posag dla córek, opat znów wciąga go w swoją intrygę. Tym razem
towarzyszą im Buvat (sekretarz Melaniego) oraz żandarm Waligóra. Wspólnie
ścigają cerretan i próbują odnaleźć trzy podarunki szalonej Capitor. Szukają
także odpowiedzi na pytanie kim (lub czym) jest tajemniczy Tetrachion. Trafiają
do „Okrętu” – niezwykłej willi Elpidia Benedettiego, a w jej ogrodach są
świadkami wydarzeń z przeszłości, które nigdy nie miały miejsca. A wszystko to
ze zbliżającym się konklawe, sukcesją hiszpańską oraz uczuciem Ludwika XIV i
Marii Mancini w tle.
Lekturę „Secretum” zaczęłam z
nadzieją na co najmniej równie porywającą fabułę co w „Imprimatur” i muszę
przyznać, że lekko się zawiodłam. Pierwsza połowa powieści była dla mnie trudna
do przebrnięcia, przez co książka wylądowała na półce i przeleżała na niej parę
ładnych tygodni. Dopiero przy drugim podejściu udało mi się dotrzeć do jej
bardziej interesującej części. Jednak, tak jak poprzednio, urzekło mnie
staranne przygotowanie autorów widoczne w licznych wykorzystanych faktach
historycznych, a nawet oryginalnych listach. Pozostaje mieć nadzieję, że
trzecia część dorówna pierwszej i pozwoli zapomnieć o niedostatkach drugiej.
Mimo wszystko polecam.
